Woensdag 3 december 2008 is een historische dag: dan wordt namelijk in Oslo door een honderdtal landen een verbod op de productie, het gebruik en het transport van clusterbommen ondertekend. Het sluitstuk van een jarenlange campagne tegen dit wapentuig dat vooral burgerslachtoffers maakt. Dirk Van der Maelen hoopt dat dit verdrag zijn pleidooi voor een internationaal verbod op wapens met verarmd uranium een duwtje in de rug kan geven.

Het verdrag dat getekend wordt in Oslo is het resultaat van een nauwe samenwerking tussen verschillende geëngageerde parlementsleden, verscheidene NGO's (waaronder Handicap International) en de diplomatieke wereld. Eén van die parlementairen is Dirk Van der Maelen, die in 2006 mee aan de wieg stond van het Belgische verbod op clusterbommen. Een verbod dat nu dus internationale navolging krijgt. Van der Maelen was ook één van de voortrekkers van een nationaal verbod op wapens met verarmd uranium, dat in 2007 werd goedgekeurd. België was daarmee meteen het eerste land ter wereld dat dit soort onmenselijke wapens buiten de wet plaatste.

Van der Maelen zegt zeer verheugd te zijn over het internationale verdrag dat vandaag ondertekend wordt. Maar er is nog werk aan de winkel: dit verdrag moet voor België het startschot zijn voor een internationale diplomatieke inspanning om ook wapens en munitie met verarmd uranium wereldwijd te verbieden. Deze wens is echter niet zo evident. Reeds maanden dringt Van der Maelen er bij minister van Buitenlandse Zaken Karel De Gucht op aan om een internationaal diplomatiek offensief in die richting te starten. Dit verzoek is tot op heden nog niet ingewilligd: De Gucht weigert een signaal te geven aan de Belgische diplomatie om andere landen hierover te benaderen.

Erger nog, België onthoudt zich bij elke stemming van de Verenigde Naties die vraagt om verder wetenschappelijk onderzoek naar de schadelijke effecten deze wapens. De houding die De Gucht aanneemt staat haaks op die van het Belgische parlement, dat zoals gezegd vorig jaar een verbod unaniem goedkeurde. Van der Maelen vermoedt dat, net zoals in het dossier rond de clusterbommen, diplomatiek druk van onder andere de Verenigde Staten ervoor zorgt dat onze minister van Buitenlandse Zaken niet in actie komt. Een zeer spijtige zaak, aangezien België zo de kans laat liggen om opnieuw koploper te worden in de strijd tegen inhumaan wapentuig.