Ook PS-voorzitter Elio Di Rupo is bijzonder scherp: 'Reynders is een hoofdpersonage in dit stuk. Hij en zijn kabinet hebben heel wat uit te leggen. Wanneer we het telefoonverkeer in dit dossier zullen natrekken, zal zijn kabinet onvermijdelijk in het vizier komen.'

In de aantijgingen van het Hof van Cassatie die vorige week tot de val van de regering-Leterme leidden, komt Reynders slechts heel zijdelings ter sprake. Voorzitter Ghislain Londers focuste vooral op de rol die premier Leterme en justitieminister Vandeurzen speelden in de vermeende beïnvloeding van het gerecht. Reynders' betrokkenheid is nochtans glashelder, vinden coalitiepartner PS en oppositiepartij sp.a.

"Wie zichzelf niets te verwijten heeft, hoeft een parlementair onderzoek niet te vrezen", zegt PS-voorzitter Di Rupo in Knack, verwijzend naar het verzet van de MR tegen zo'n onderzoekscommissie. "Of Didier Reynders dat nu leuk vindt of niet, hij is nu eenmaal het hoofdpersonage in dit stuk. (...) Hij en zijn kabinet hebben heel wat uit te leggen. Wanneer we het telefoonverkeer in dit dossier zullen natrekken, zal zijn kabinet onvermijdelijk in het vizier komen. Waarmee ik niet wil zeggen dat daar iets niet pluis is. Maar rekening houdend met zijn vooraanstaande rol in dit dossier zou het Didier Reynders wel sieren als hij zich een beetje op de achtergrond hield."

Van der Maelen gaat een stuk verder. "De verkenner en alle betrokkenen moeten weten dat Reynders even schuldig is als Leterme en Vandeurzen", zegt hij. "Ook hij kan dus niet zomaar terugkeren in een volgende regering." Dat Reynders boter op het hoofd heeft, is voor Van der Maelen zonneklaar. "Alleen is hij in de fase van de beroepsprocedure buiten schot gebleven omdat daar CD&V-mol Jan De Groof, echtgenoot van rechter Schurmans, de centrale figuur was. Daarom focuste Londers op Leterme en Vandeurzen."

Rare dingen

Maar ook toen de zaak-Fortis in eerste aanleg werd behandeld, zijn er vreemde dingen gebeurd, zoals blijkt uit het relaas van de feiten dat zowel Leterme als Vandeurzen vorige week vrijgaven. Leterme schreef dat zijn beleidscel op 6 november, enkele uren voor het parket zijn advies in de zaak uitbrengt, "via de beleidscel van de minister van Financiën" vernam "dat de strekking van het advies op dat ogenblik al gekend is". Het feitenverslag van Vandeurzen leert ons dat de kabinetschefs van premier en vicepremiers daarop over de kwestie vergaderden.

"De hele regering wist dankzij Reynders dat het advies van het parket inging tegen de belangen van de regering", concludeert Van der Maelen. "Dat is een grove schending van de gelijkheid tussen de partijen, want de regering is betrokken partij in de zaak-Fortis."

"Er zijn in eerste aanleg heel rare dingen gebeurd", vindt Van der Maelen. "Het gonst trouwens van de geruchten dat rechter Francine De Tandt aanvankelijk het voor de regering negatieve advies van het parket wilde volgen, maar dat men haar onder druk heeft gezet om dat niet te doen." Om volledige duidelijkheid te krijgen, vraagt de sp.a dat ook dat luik van de rechtszaak grondig wordt uitgespit. "Net zoals Londers heeft gedaan voor de beroepsprocedure moet eerste voorzitter Guy Delvoie van het hof van beroep nagaan wat er in eerste aanleg gebeurd is."

Maar ook in de beroepsprocedure is de rol van Reynders duidelijk, vindt Van der Maelen. Twee momenten zijn daarbij cruciaal: donderdag 11 december, wanneer de Federale Participatiemaatschappij een heropening van de debatten vraagt, en vrijdag 12 december, wanneer de advocaten van de FPIM de betrokken rechters willen wraken. Het eerste manoeuvre komt er nadat de kabinetschef van Leterme via de echtgenoot van rechter Schurmans op de hoogte is gebracht van een "mogelijk dramatische wending" in het dossier, het tweede op basis van de informatie dat Schurmans een klacht heeft ingediend tegen haar twee collega's - informatie die procureur-generaal De le Court volgens Londers ook heeft gebruikt om "ongeoorloofde druk" uit te oefenen op de twee rechters.

Van der Maelen wijst erop dat de FPIM, hoewel ook Letermes kabinetschef D'Hondt er bestuurder is, "onder de sturing staat van het kabinet-Reynders". Ex-kabinetschef Koen Van Loo is er gedelegeerd-bestuurder en kabinetsmedewerker Olivier Henin ondervoorzitter. "Om rechters te wraken zijn advocaten volgens artikel 835 van het gerechtelijk wetboek verplicht hun cliënten te consulteren", zegt Van der Maelen. "De FPIM had als betrokken partij dus omstreden, gevoelige informatie. Het is ondenkbaar dat Reynders' kabinet er niet van op de hoogte was."

© 2008 De Persgroep Publishing